Een hete auto, werkzaamheden op de snelweg en hoge bergen. Klinkt als zomer en klinkt als vakantie. En dat was het ook. Al vroeg in de zomer vertrok ik met Hendrike richting Oostenrijk. Twee weken wandelen, kamperen in het Lechdal, héél véél vlinders zien, nóg meer tijd besteden aan prachtige libellen fotograferen bij de Zeinissee en natuurlijk beenspiertraining en het bijbehorende uitzicht. Ik was toe aan vakantie en ik heb er ontzettend van genoten. De komende tijd deel ik in meerdere delen mijn Alpenavonturen, van 26 juni t/m 9 juli. Een welverdiende vakantie na een druk voorjaar. Op deze pagina verschijnen alle delen.
Oostenrijk is van zichzelf een prachtig vlinderrijk land. Waar je in Nederland een natuurgebied opzoekt om natuur te zien is een simpel bos met brede bospaden in Oostenrijk al behoorlijk biodivers. Op 2 juli maakten we een rondwandeling vlakbij Reutte. Geen bijzonder natuurgebied, maar dat bood ook de gelegenheid om íets meer te wandelen en iets minder vlinders en libellen te kijken dan onze eerste vakantiedagen.
Maar ja, lang kan je dat natuurlijk niet volhouden met mij erbij. Al snel hadden we een stop, op een open plek met rotsen zaten allerlei vlinders. Nadat Hendrike wel klaar was met rondkijken vond zij een bankje waar de vlinders op de bloemetjes voor haar neus kwamen zitten. Ondertussen was ik nog druk met foto’s maken van de rotsvlinders, bosparelmoervlinders en het tweekleurig hooibeestje.






De route liep veel over bosgrindpaden, soms iets groter en soms wat kleiner. Af en toe was er tussen de bomen door uitzicht over het dal. Om ons heen bleven de rotsvlinders en bosparelmoervlinders opvliegen. Ook zagen we aardig wat keizersmantels en grote parelmoervlinders. Ons rondje leiden ons rondom de Geschwendtkopf en er was ook een heen en weertje naar de top. Toen we bijna boven waren bleek dat er geen pad naar de top leidde en dat onze route ons zomaar ergens door het bos naar de top liet lopen. We deden het een stukje, maar echt geweldig uitzicht werd het niet ook omdat overal bomen stonden. We besloten een koekje te eten op een plek waar we een beetje uitzicht hadden.



De route bracht ons nog langs de Claudia fort ruïne en een hangbrug. Het eerste plan was natuurlijk om daar op te gaan, maar een kaartje kopen was ons toch wat te gortig. We keken even naar het uitzicht en vervolgden onze weg naar beneden.
Langzaam kwamen we er achter dat het niet echt een route was, maar meer een rondje wat iemand ooit had gelopen. Vandaar ook het niet bestaande pad naar de top. Later hadden we nog een pad wat nauwelijks vindbaar was, maar als je graag wilt wel een pad kan noemen. En we hadden ook nog een stukje dwars door een weiland omdat we anders langs een drukke N-weg moesten lopen. In dat weiland zaten trouwens wel weer allerlei leuke vlinders. Vooral veel dambordjes, maar ook het donker pimpernelblauwtje en een kommavlinder waren er.





Terug bij de camping waren we goed moe, maar ook voldaan van onze eerste fatsoenlijke wandeling in de bergen.
Op 3 juli verlieten we ons plekje op de camping in Rieden en vertrokken naar het zuiden, naar camping Zeinissee. Ik was hier al eerder geweest met mijn ouders (zie de oudste blogs op deze pagina), maar toen was het weer niet altijd even geweldig en de omgeving wel, dus ik wilde graag nog eens terugkomen. We hadden de hele dag om er te komen, dus we namen de toeristische route.
De route leidde ons over Hahntenjoch. Een hoge pas op 1900 meter. De weg omhoog was met veel bochten, haarspelden, wat tunneltjes en heel veel mooie uitzichten. Boven zijn we gestopt om een klein stukje te lopen. We zijn tot 2050m hoogte gelopen. Onderweg hebben we geluncht en natuurlijk vlindertjes gekeken. Ook heel wat nieuwe soorten, waaronder het groot spikkeldikkopje, berg geaderd witje en het dwergblauwtje. Onder ons zagen we de weg lopen waar heel veel motoren best redelijk wat fietsers en zelfs een lijnbus.











Daarna bracht de route ons steeds weer nieuwe uitzichten en zo reden we eerst omlaag en daarna weer langzaam omhoog richting de camping. We hebben een prachtig plekje aan het meer en overal om ons heen de bergtoppen. Het is ook goed te merken dat het hier hoog is, want het is goed fris. Poolklimaat! We zijn snel ons bed in gedoken omdat we het koud hadden. De komende dagen gaan we ons hier vast goed vermaken op deze geweldige plek.


Plaats een reactie