Een hete auto, werkzaamheden op de snelweg en hoge bergen. Klinkt als zomer en klinkt als vakantie. En dat was het ook. Al vroeg in de zomer vertrok ik met Hendrike richting Oostenrijk. Twee weken wandelen, kamperen in het Lechdal, héél véél vlinders zien, nóg meer tijd besteden aan prachtige libellen fotograferen bij de Zeinissee en natuurlijk beenspiertraining en het bijbehorende uitzicht. Ik was toe aan vakantie en ik heb er ontzettend van genoten. De komende tijd deel ik in meerdere delen mijn Alpenavonturen, van 26 juni t/m 9 juli. Een welverdiende vakantie na een druk voorjaar. Op deze pagina verschijnen alle delen.
De dag op 30 juni was nog niet voorbij, maar het mooie weer was even op. Een flinke plensbui stond ons te wachten en we schuilden in de tent op de camping in Rieden. Direct na de regen kwam er een heel andere wereld tevoorschijn.
Dit keer geen juffertjes of vlinders want die houden niet van regen, maar we gingen op zoek naar de alpenlandsalamander, want die houdt daar wel van. We hoefden dan ook niet lang te zoeken. Al snel zag ik de eerste naast het pad lopen. Ik liet me verrassen door de snelheid van het beest, maar ik kreeg de sprintende salamander wel te pakken. Ik ken salamanders vooral als slome wandelaars, maar door de hoge temperatuur was deze behoorlijk vlot. Hij liet zich niet makkelijk fotograferen, maar er kwamen meer kansen. We vonden de een na de ander, of eigenlijk vooral Hendrike die steeds vooruit liep als ik foto’s maakte.
Regelmatig zat er ook eentje op het pad op de uitkijk en als je die heel rustig benaderde bleef hij zitten. Werd het hem te veel dan sprintte hij het pad af en de bosjes in. Zo zagen we er uiteindelijk een stuk of twaalf, waaronder twee letterlijk op de camping toen we terugkwamen. Wat een leuke zwarte monstertjes!
De volgende dag hield het nog niet op. Na zonneschijn komt regen zeiden we gisteren en vandaag was er dus regen. Heel veel regen. Toen we wakker werden was het nog net droog, maar ontbijten deden we onder de overdekte picknickplek van de camping want het was al flink losgebarsten. De regen kwam met bakken uit de hemel en op weg van de tent naar de picknickbank kwamen we al een Alpenlandsalamander tegen, gewekt door de druppels.
Geen geweldig weer voor ons en mijn cameraspullen, maar wel voor de salamanders dus. Dus besloten we toch maar te gaan wandelen vanaf de camping. Zonder camera, gewoon lopen zonder spullen en met regenpak. We maakten een klein rondje van 5 km vanaf de camping met nog verrassend veel hoogtemeters. Eerst omhoog, toen omlaag. Onderweg hadden we soms wat uitzicht, al zat er meestal een wolk voor.
Vlak bij de camping kwamen we al aardig wat Alpenlandsalamanders tegen, verspreid over de rest van de route ook nog af en toe een paar. Bij de bosweg naar beneden liep de teller nog flink op toen we er nog twaalf binnen enkele honderden meters zagen. Overal zaten ze rechtop op de weg of op de uitkijk net in de berm. Een gevaarlijke hobby, bewezen de drie verkeersslachtoffers nadat een auto van de bosbeheerder langs was gekomen.
Na de boodschappen in de middag gingen we nog even kort op pad om salamanders te fotograferen. Omdat het inmiddels gestopt was met regenen waren er wat minder actief, maar we vonden er nog drie.
Daarna bleef Hendrike op de camping en ging ik nog een keer terug naar de hotspot van vanochtend. Onderweg werd ik afgeleid door een paar gigantische beekforellen die in het kleine beekje langs de camping zwommen. Bij de hotspot vond ik nog weer een stuk of twaalf Alpenlandsalamanders, waaronder eentje die een slak aan het eten was. De rest zat vaak wat beter verstopt op de helling, maar af en toe zat er eentje best leuk voor de foto. Eentje zat als een soort hagedis te ‘zonnen’ (zonder zon) op een kale helling en een ander was over een grote rots aan het klauteren.
Terug op de camping brak de zon voorzichtig door en was het eindelijk klaar met de regen. Toen we gingen koken klapte Hendrike de campingstoelen uit en toen kwam er nog een Alpenlandsalamander uit rollen. Ze waren echt overal vandaag.
Plaats een reactie