Een hete auto, werkzaamheden op de snelweg en hoge bergen. Klinkt als zomer en klinkt als vakantie. En dat was het ook. Al vroeg in de zomer vertrok ik met Hendrike richting Oostenrijk. Twee weken wandelen, kamperen in het Lechdal, héél véél vlinders zien, nóg meer tijd besteden aan prachtige libellen fotograferen bij de Zeinissee en natuurlijk beenspiertraining en het bijbehorende uitzicht. Ik was toe aan vakantie en ik heb er ontzettend van genoten. De komende tijd deel ik in meerdere delen mijn Alpenavonturen, van 26 juni t/m 9 juli. Een welverdiende vakantie na een druk voorjaar. Op deze pagina verschijnen alle delen.
Het was op 30 juni na de regen al een stukje afgekoeld en in plaats van te warm had (eigenlijk vooral Hendrike) het vannacht en vanochtend wat aan de koude kant. De lange broek ging zelfs aan. Het doel van vandaag was de Siberische waterjuffer. Dat moest geen grote uitdaging worden want hij zit bij de Riedener See, het meertje achter de camping. Na de kleinste juffer van Europa gisteren was nu de grootste waterjuffer aan de beurt. Deze komt alleen hier voor en diep in Siberië. Dit is een andere ondersoort (ssp. freyi), en hij komt alleen in deze hoek van Oostenrijk voor. Hij zou dus beter Alpenwaterjuffer kunnen heten.
Het gebied was een prachtig rustig natuurgebied totdat de werkmachines aangingen. Onze eerste gedachte was nog een spookgrot of een trein, maar toen de machine echt opgang was werd het vooral irritant. Het geluid was erg hard en het dichtst bij de plek waar de meeste juffertjes zouden zitten. Een beetje suf als je er al bent en hij letterlijk naast de camping voorkomt, maar we besloten naar een ander gebiedje in de buurt te gaan waar de juffer ook zit en waar we hopelijk iets meer van de rust en natuur konden genieten.




Dat kon gelukkig ook. Het gebiedje bestond weer uit een prachtig helder meertje maar dit was een kleiner, mooi rustig gelegen gebied. Paden waren er niet aangegeven, maar ze waren er wel. Het water was fantastisch helder en eromheen stonden vele orchideeën en andere bloemen. Eerst zagen we nog geen juffers, maar na een tijdje barstte het toch los. En ja hoor, de Siberische waterjuffer was er ook. Ze waren wel erg snel met het warme weer en het duurde lang voor ze goed op de foto stonden. Uiteindelijk bleek de tactiek te zijn om in een luw hoekje aan het water naast een klein sparretje te staan en elke paar tellen kwam er eentje op zitten. Die zat er dan een paar tellen en dan vloog hij weer weg. We waren wel allebei wat teleurgesteld over het formaat. Het was best een forse waterjuffer, maar het verschil met de aanwezige watersnuffels was ook weer niet zó opvallend.







Toen ik eindelijk uitgekeken was liepen we met een rondje de berg op. In het open bos zagen we veel bloemen en vlinders. Aan het eind van het kleine rondje kwamen we weer langs het meertje waar ik nog parende Siberische waterjuffers zag. Dat was ook het enige vrouwtje dat we zagen, want die hielden zich verder gedeisd. Van de mannetjes zagen we er vele tientallen. Andere soorten die we daar zagen waren de speerwaterjuffer, vuurjuffer en venglazenmaker. Qua vlinders waren er vooral veel bosparelmoervlinders en wat boserebia’s, boswitjes en een groot geaderd witje.







Na dit uitstapje gingen we terug naar de camping om nog een keer het rondje om de Riedener See te proberen, vooral voor de vlinders. Uitgebreid zoeken naar Siberische waterjuffers hoefde niet meer. Poging 3 dus. Dit keer liepen we zelfs het hele rondje van 25 minuten om het meer. Met libellen was het erg rustig, maar vlinders waren er volop. We zagen veel keizersmantels, bosparelmoervlinders, een groot geaderd witje, Titania’s parelmoervlinder en een zelfs een zilverstreephooibeestje. Dat bordje van 25 minuten voor het hele rondje gold uiteraard niet voor ons.




Toen we halverwege waren zagen we donkere lucht over de bergen komen en even later hoorden we ook wat gerommel. We maakten iets meer haast, maar ook niet al te veel want er was van alles te zien. Zo troffen we vlak voor de camping nog een rood bosvogeltje aan in de berm. Bij de camping aangekomen begon het dan toch te regenen, perfecte timing.




Plaats een reactie