Wad beestjes op Terschelling

In de eerste helft van augustus ben ik met de NJN op zomerkamp geweest. Na twee jaar weer eens, het was genieten! Ik ging mee met het laatste gedeelte van Zoka XXL, een nieuw concept ter ere van ons 100 (inmiddels 101)-jarig jubileum. Op de fiets werden vijf locaties aangedaan tussen Midden-Limburg en Terschelling. Ik ging mee vanaf de laatste tussenstop in de Weerribben. Daar was ik twee dagen waarna we met de fiets naar Harlingen vertrokken om met de avondboot naar Terschelling te gaan.

Op 11 augustus vertrokken we halverwege de ochtend met de fiets en een heleboel spullen richting de boot naar Terschelling. In een stevig tempo fietsten we door het Friese land. Vanaf Ossenzijl richting het IJsselmeer en over de dijk – die overging in Waddendijk – naar Harlingen. We hadden de late boot, en dus alle tijd. ’s Avonds rond tien uur kwamen we op het kampterrein aan.

Op 12 augustus was het weer tijd voor een excursie. Ik ben mee gegaan met het korren. Met een lang touw sleepten we een net door zee parallel aan het strand. Omdat ik steeds het water in ging om de kor uit te zetten heb ik die dag amper foto’s gemaakt, niks wat de moeite waard is om hierbij te zetten.

Op 13 augustus was het rustdag. Voor mij was het kamp pas net begonnen, zeker het Terschelling-gedeelte, maar we waren aangesloten bij een ander kamp op Terschelling dat al even aan de gang was. Maar ja, rustdag voor mij betekent meestal op een iets lager tempo alsnog beestjes kijken. Dat leverde wat leuke plaatjes van de zeldzame duinkegelbij en blauwvleugelsprinkhanen op.

Duinkegelbij
Paardenbijter
De blauwvleugelsprinkhaan. Het blauw is alleen in de ondervleugels te zien en dus alleen als hij vliegt…

’s Avonds was er een boekpresentatie. Sander Turnhout schreef het Basisboek Veldbiologie dat ter ere van het jubileum cadeau werd gedaan aan alle NJN’ers. De presentatie was bij de werkschuur van Staatsbosbeheer en allerlei experts van de soortenorganisaties als RAVON, FLORON en de Vlinderstichting waren hier ook aanwezig. De presentatie was tegelijk het startschot voor 24uurNatuur, dat de dag daarna zou plaatsvinden. Nog na de presentatie ben ik nog met een groepje in de haven geweest om te zaklampvissen. We vingen horsmakreeltjes en heel veel steurgarnalen. Ook zagen we in het licht van de zaklamp een paar palingen zwemmen. De grootste scoor was de grote zeenaald, een soort uitgerekt zeepaardje. Van dit gebeuren heb ik geen goede foto’s. Vanwege het donker en grote hoeveelheid water overal had ik besloten mijn camera in de tent te laten.

Ik heb wel foto’s van een paar leuke nachtvlinders later die nacht. Toen we terug kwamen op het kampterrein stond de nachtvlinderlamp van zustervereniging JNM aan, die daar ook een kamp had. De leukste soort was de walstropijlstaart, een grote en redelijk bonte nachtvlinder. Om half drie had ik zo langzamerhand tijd om naar bed te gaan. Met een hele lange dag in het vooruitzicht.

De walstropijlstaart op het laken
Walstropijlstaart
Dennenpijlstaart

Op 14 augustus was het dan zover: 24uurNatuur. Het doel was om 24 uur lang zo veel mogelijk soorten te zien op Terschelling. Samen met experts in verschillende soortgroepen gingen we op pad. ’s Ochtends en de eerste helft van de middag was ik mee als mede-excursieleider bij de vlinderexcursie. Samen met Albert en Jurriën van de Vlinderstichting gingen we de duinen in op zoek naar vlinders en libellen. Het weer viel in eerste instantie nogal tegen, maar in de luwe hoekjes was toch wat te zien. We vonden heivlinders, een enkele zilveren maan en een zwervende pantserjuffer. Jurriën vond ook nog rupsen van de hermelijnvlinder.

Parnassia
Parnassia
De heivlinder
De rups van de hermelijnvlinder.

’s Middags kwam de zon echt tevoorschijn en zagen we veel meer. Met name icarusblauwtjes en heivlinders, maar nu ook de argusvlinder. Een leuke toevoeging, al liet deze zich niet plaatsen.

Icarusblauwtje, man

De tweede helft van de middag ging ik mee met de reptielenexcursie van Jesper en David (RAVON). Terschelling is nou niet echt een reptielenwalhalla en midden overdag reptielen vinden is toch al erg lastig, maar het viel me nog niet tegen. Midden op de hei vonden we eigenlijk niks, maar aan de rand lag een boomstam waar net een heel nest levendbarende hagedissen geboren was. Ook hingen er nog wat volwassen hagedissen in de buurt rond. Deze waren voor iedereen erg leuk te zien. Zeker toen de zon even achter een wolk ging lieten ze zich fantastisch bekijken terwijl ze genoten van de warmte die de stam nog vasthield.

Juveniele levendbarende hagedis.
Levendbarende hagedis
En dan ben je rustig hagedissen aan het kijken, komt deze rugstreeppad opeens voor je langs wandelen. Die wilde kennelijk ook op de foto. Nou, dat kan ‘ie krijgen.

’s Avonds ben ik weer mee geweest met korren en nog later op de avond bij het nachtvlinderen. Dat laatste viel alleen letterlijk en figuurlijk in het water; het begon te regenen. Omdat ik de avonden ervoor ook tot redelijk diep in de nacht was doorgegaan vond ik het eigenlijk wel prima en ging ik voor de verandering relatief vroeg naar bed.

De een na laatste excursiedag was een dag om rustig aan te doen. We hebben gehangen in een duinpan en uitgekeken over het strand. Een poging om een zuidelijke glazenmaker die door de JNM was gevonden te zien in een duinvallei mislukte, maar het was wel even goed. Iedereen was moe.

De laatste excursiedag was op 16 augustus, de dag dat de NJN precies 101 jaar bestond. Ter ere daarvan hadden we een feestje bij het gemeentehuis, waar ook de eindscore van 24uurNatuur bekend werd gemaakt. De score: 1075 soorten! Het werk was niet voor niks geweest en de appeltaart was dus extra lekker!

De verdwaalexcursie die ik die dag organiseerde mislukte een beetje. Het verdwalen lukte niet zo goed omdat ik het eiland toch wel redelijk ken en intussen verzopen er wel schoenen. De excursie eindigde bij windkracht 7 of 8 op het strand, met fantastisch uitzicht op de vele kitesurfers. Een spectaculair gezicht.

De bonte dag op de 17e was ook geen excursiedag. Ik ging met een groepje West-Terschelling en Midsland verkennen op zoek naar een echte toeristische Terschelling-trui. Toch eindigde ook deze dag weer met wat leuke plaatjes, bij de boomstam met de hagedisjes. Ze waren nóg leuker te zien dan de eerste keer dankzij de iets lagere temperatuur.

Gewone smalboktor

En dan de 18e… Tijd om naar huis te gaan met een herinnering aan een geweldig kamp. Een goeie mix tussen keihard naar natuur kijken en ook gewoon gezellig rondhangen in de duinen en op het strand. Dat laatste was niet iets wat ik uit mezelf snel zou doen, maar het was leuk dat anderen mij meetrokken om het toch te doen. Wat mij betreft perfect!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s