Een uniek inkijkje in de wereld van de nachtegaal

Het is misschien wel de bekendste vogels van Nederland. Niet omdat hij zich zo vaak laat zien. Maar als je niet weet hoe hij klinkt, weet je in elk geval dat hij bekend staat om zijn geluid: de nachtegaal. Met een enorme verscheidenheid aan harde geluiden, waaronder imitaties van talloze andere vogels, kan hij je de hele nacht wakker houden. Als je het geluk – of pech – hebt dat er eentje bij je huis zit. Want algemeen is hij niet in de omgeving van Wageningen. Broeden doet hij bijna alleen nog langs de kust.

Zingen is hard werken! Het snaveltje gaat snel op en neer en het vogeltje trilt mee. Op een foto in de schemering is de beweging door de zeer lange sluitertijd op de foto vast te leggen.

Onderlangs de Grebbeberg was deze vogel dit voorjaar regelmatig te horen. Dat gebeurt in de trektijd wel vaker, maar eind mei hoorde ik de twee aanwezige vogels nog steeds zingen. Voldoende aanleiding om de vogels een middag lang te bekijken.

Het is niet makkelijk om een nachtegaal te zien te krijgen. Hij verschuilt zich heel erg goed in het dichte struikgewas en heeft een goede schutkleur. Maar door goed op te letten en lang te observeren kwam ik steeds meer te weten. Van één van de mannetjes wist ik na een paar uur een heel aantal vaste zangposten.

Hierboven is een filmpje van het zingende mannetje onderlangs de Grebbeberg.

De foto’s zijn allemaal enigszins groen getint, doordat de vogel onder een heel dicht bladerdek zat te zingen. Maar wel vol in het zicht, als je hem eenmaal gevonden hebt.

De grootste verrassing moest nog komen. Toen ik stil in de bosrand zat kwam er een vrouwtje vlak voor mijn neus op de grond naar beestjes zoeken. In de struiken om mij heen zat een heel aantal soortgenoten. Minimaal vier vrouwtjes zochten om mij heen naar hapjes. Eentje vloog steeds naar dezelfde plek met een snavel vol rupsjes. Ongetwijfeld om de jongen in het goed verborgen nest te voeren. Verderop hoorde ik vader zingen. En weer een paar honderd meter verder zat nog een mannetje te zingen.

Een vrouwtje komt een kijkje nemen

Intussen moet er ook naar voedsel gezocht worden natuurlijk. Als een roodborstje op de grond.
Gevonden, een lekkere rups!

 

Maar tussen het zingen door was er ook tijd voor socializen. Vooral het mannetje dichtbij mij zocht ijverig mee naar voedsel en bracht ook tijd door met de vrouwtjes.

Meneer kijkt vanaf een zangpost toe.
Even een liedje tussendoor.

Een houten hekje wordt ook met een liedje vereerd

Een hele middag kon ik naar deze vogels kijken, wat heel bijzonder is bij een doorgaans schuwe en geheimzinnige vogel. Een uniek inkijkje in de wereld van de nachtegaal.

 

Geplaatst in De Gelderlander, 24 juni 2020

2 Reacties op “Een uniek inkijkje in de wereld van de nachtegaal”

  1. Beste Jan Freerk,

    Dank voor de werkelijk prachtige reportage en het unieke filmpje van de nachtegaal!
    Ze zingen erg mooi en afwisselend, daar wordt je vrolijk van.
    Ik zie nagenoeg nooit een nachtegaal, maar weet nu hoe het mannetje en het vrouwtje er uitzien
    en ik kan er nu beter op letten.
    Nogmaals dank en ik kijk altijd weer uit naar jouw bijzondere foto’s en leuke verhalen.
    Hartelijke groet,

    Paul(vader Jet)

    Geliked door 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s