Vandaag ben ik (wéér) een rondje door het Binnenveld wezen fietsen. Opnieuw met eigenlijk maar één doel: het vinden van de roerdomp langs de Grift. Onderhand was het al de vijfde poging in vrij korte tijd, tot nu nog zonder resultaat.
Bij aankomst op ‘de plek’ was ik niet alleen. Een stuk of tien vogelaars waren ook op zoek naar de roerdomp, maar nog zonder resultaat. Ik ging na even rondkijken met de fiets een stukje verderop kijken, om even uit de drukte te zijn en omdat ik geen zin had om alleen maar op één plek te blijven wachten tot hij zich misschien zou laten zien. Die truc werkte, maar op een andere manier dan ik verwacht had en met meer geluk dan wijsheid.
Toen ik terugkwam op de eerste locatie was er nog maar één vogelaar over. Van een afstandje wenkte hij mij. Ik schakelde over in een hogere versnelling en zag al gauw dat de roerdomp er stond. Pontificaal voor de rietkraag.
De roerdomp: pontificaal voor de rietkraag.
Zo rustig en snel mogelijk zette ik mijn fiets neer en pakte mijn camera. Toen ik net een paar foto’s gemaakt had rekte hij zijn hals naar voren…
Even kijken wat daar is…
En plons! De nu natte roerdomp had een klein visje in de snavel!
Hebbes! Een lekker hapje!Hap, slik, weg!Zo, dat was lekker!
Een half minuutje later verdween hij weer in de rietkraag.
Even kijken… Nee? Niks? Nou, toedeloe!
Ik was precies op het goede moment weer langs komen fietsen. Als ik eerder was gekomen was de roerdomp er nog niet en was ik waarschijnlijk doorgefietst ‘omdat hij er toch niet was’ en als ik later was geweest had ik hem ook niet gezien.
Even later konden we de roerdomp tussen de rietstengels door af en toe volgen en één keer stak hij zijn kop leuk tussen de rietstengels door naar voren.
Kiekeboe!
Wat een ongelooflijk showbeest en wat was het de moeite waard dat ik na al die mislukte pogingen toch weer een middagje heb uitgetrokken om de roerdomp te zoeken!
Typisch à la roerdomp: je ziet door het riet de roerdomp niet meer. Of andersom?Tja, het is ook wel heel veel moeite om langs de oever naar beneden te lopen om in een meer relaxte houding een visje te verschalken…
Sinds 2014 houd ik met veel plezier JFK Natuurblog, toen nog Janboel van Fladderaars en Kruipers, bij. Ik was toen 11 jaar. Inmiddels ben ik 23 jaar en meer dan tien jaar ervaring verder in zowel fotograferen als schrijven. Al doende leert men! Uit mezelf kijk ik vooral naar reptielen, amfibieën en insecten als vlinders en libellen en ’s winters vogels, maar ik sta open voor al het andere moois buiten. Ik houd niet van stilzitten. Je zal mij dan ook niet snel als een geduldige fotograaf in een schuiltentje aantreffen, maar eerder ongeduldig achter die ene libel aan rennend. Het liefst ben ik onderweg, of dat nou lopend, fietsend of op een andere manier is. Mijn eerste blik is op de omgeving van Wageningen gericht, waar ik woon, maar ik breng mezelf ook graag naar een andere omgeving in binnen- en buitenland.
Ik verkoop mijn foto’s graag via mijn webshop aan mensen die mijn werk waarderen. Voor ieder die meer over natuur en fotografie wil leren organiseer ik op aanvraag kleinschalige excursies en workshops. Via het uitklapbare menu rechts bovenin vind je meer informatie over de webshop en workshops.
Ik hoop dat je met veel plezier de verhalen leest, de foto’s bekijkt en een reactie achterlaat! Je kunt je via e-mail of wordpress op mijn blog abonneren via het uitklapbare menu rechts bovenin of de pop-up rechts onderin.
JFK Natuurblog.
Jan-Freerk Kloen;
Blog: jfknatuurblog.com;
E-mail: info@jfknatuurblog.com;
Instagram: @jfk_natuurblog.
Geef een reactie op jan katsman Reactie annuleren