NJN-Zomerkamp Skylge III

Van 6 t/m 15 augustus ben ik naar mijn tweede NJN-zomerkamp dit jaar geweest, op Terschelling (Fries: Skylge). Qua hard scoren was er niet heel veel te beleven. Het was een algemeen kamp, dus van alle soortgroepen een beetje. Het kwam er alleen op neer dat we eigenlijk helemaal niet zoveel aan scoren deden. Een paar dagen heb ik het wel gedaan, en voor de rest was het uiteraard heel gezellig. Om die reden heb ik ook niet zo’n chronologisch verslag ik normaal doe, maar heb ik een paar highlights eruit gehaald.

Tengere grasjuffer. Na 2009 niet meer met fotobewijs ingevoerd op Terschelling. Toch een mooie vondst dus, al hadden we dat op het moment zelf niet door.
Gewone pantserjuffer
Gewone pantserjuffer

Ik was vooral heel erg onder de indruk van de Noordvaarder, het brede strand ten westen van het dorp West. Er groeit een enorme hoeveelheid aan kust-, strand- en kwelderplanten. Het grootste deel komt bij vloed onder water te staan en dat heeft voor de vegetatie leuke concequenties.

Langarige zeekraal met de excursie erachter
De uiterste punt van de Noordvaarder, waar nauwelijks meer planten op het strand staan
Ook een leuke vondst: de strandzandloopkever (Cicindela maritima). Overal in het binnenland zeer zeldzaam, maar niet op de Wadden.

Ook mooi van voren
Die kaken zijn echt genieten als je ze in je vinger hebt zitten (niet! Ik spreek uit ervaring ;))
Panoramafoto vanaf een duin naast het dorp West

Ook ben ik een dag op zoek geweest naar de berendruif. Dit is een bosbes-achtig plantje, maar dit is de enige vindplaats van Nederland waar hij staat: één plekje op Terschelling. Er ligt een logboek bij in een trommeltje in een konijnenhol verstopt. Iedereen die de berendruif vindt mag zijn naam erin schrijven. De plant is te vinden op 53°22’58.8″N, 5°12’21.6″E. Maar zelfs met coördinaten is het nog even goed zoeken. Ik ben er met een groepje zelfs een keer binnen een meter langsgelopen zonder het door te hebben.

Berendruif

Op de één na laatste excursiedag ben ik nog met een groepje helemaal naar de oostpunt gefietst, vanaf het Staatsbosbeheer groepenterrein in West-Terschelling. Een heel aantal kilometers over het “Abortuspad” hakten er goed in. Dit pad is de enige mogelijkheid om aan het einde te komen, maar het is zo extreem hobbelig en soms met mulzand dat het nauwelijks te fietsen is. We deden ruim een uur over het hele pad van zo’n 8 km lang. Dat moest natuurlijk ook weer terug. Doordat het zo zwaar was voelde het na de fietstocht van zo’n 60 km alsof we er 120 km op hadden zitten. Het was echter wel de moeite waard!

Rugstreeppad op het kampterrein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s