NJN-excursie omgeving Haaksbergen

Gisteren ben ik met de NJN en een ouwe sok (oud-lid) op excursie geweest in de omgeving van Haaksbergen.

In alle vroegte vertrok ik met mijn vouwfiets naar het station om de trein naar Enschede te nemen. Op station Enschede ging het gelijk al fout. We hadden er namelijk niet op gerekend dat er op station Enschede op zondagochtend geen OV-fietsen meer beschikbaar zouden zijn. Ze waren al op! Gelukkig kwamen er ook twee vanuit Drenthe met de auto, en die konden nog via Enschede komen. Uiteindelijk fietste ik samen met nog één iemand richting het Haaksbergerveen, een fantastisch stuk hoogveen tussen Haaksbergen en Duitsland. Onderweg hebben we een mooi stukje Twente gezien, door via het Buurserzand te fietsen. Bij een brug over de Buurserbeek stelde ik voor om heel even te kijken wat er zat. En dat was de moeite waard ook! Er zaten tientallen weidebeekjuffers, tientallen blauwe breedscheenjuffers en meer algemeen spul.

Ik zag een mooi kort begroeid stukje met wat kleine struikjes en kale grond. Ik dacht bij mezelf: als we een beekrombout willen optrappen moeten we hier doorheen gaan struinen. Ik had er nog geen drie stappen in gezet, en ja, er ging een beekrombo de lucht in! Gelukkig ging hij nog even zitten om hem beter te bekijken. Wat een prachtige gele libel!

Beekrombout, man

Blijkbaar zat er ook een metaalglanslibel. Ik had hem in eerste instantie uitgescholden voor smaragdlibel, maar degene met wie ik fietste vroeg waarom het geen metaalglans was. Nou, dat was het dus ook! Gek genoeg vonden we ook een koraaljuffer, die absoluut niet bij de beek thuishoort. De dag was nog maar net begonnen, maar oh wat begon die goed!

Koraaljuffer
Metaalglanslibel, man
Hooibeestje

In het Haaksbergerveen hadden we eigenlijk maar één echt doel: de speerwaterjuffer vinden. De speerwaterjuffer is een zeer zeldzame soort die alleen op enkele plekjes in Brabant en in het Haaksbergerveen voorkomt. Als je hem gegarandeerd wilt zien moet je naar Brabant, maar het viel hier ook te proberen.

Maar vind hem maar eens tussen al die azuurwaterjuffers en watersnuffels… In het gebied zelf is hij al heel zeldzaam, en dan tegen het eind van de vliegtijd… Dat beloofde heel moeilijk te worden. Gelukkig kwamen we ook andere leuke dingen tegen, als gevlekte witsnuitlibellen, venwitsnuiten, koraaljuffers en… bont dikkopjes! Ook dit is een zeldzame soort, die alleen in Brabant, Noord-Limburg en Twente voorkomt. In het Haaksbergerveen bleek het de algemeenste vlinder op het moment. Dat wil zeggen, het waren er een stuk of tien terwijl we van alle andere soorten maar één of twee zagen. Niet heel veel vlinders dus.

Groentje
Venwitsnuiten in copula
Bont dikkopje
Azuurwaterjuffers in tandem
Bont dikkopje
Bont dikkopje
Bont dikkopje
Groot dikkopje

Intussen hadden we al heel wat geschikte vennetjes en paadjes afgelopen in de hoop toch nog een speerwaterjuffer te vinden. We waren al 3,5 uur aan het zoeken, maar hadden nog niks gevonden. We hadden ons er al op voorbereid dat het niet meer ging gebeuren.

En toen vloog er eentje! De aanhouder wint zeggen we dan maar, want ik ontdekte een mannetje speerwaterjuffer! Ik schreeuwde zo hard dat de man die we net waren tegengekomen weer om de hoek kwam en niet eens hoefde te vragen wat we zagen. Wat een fantastisch moment, na zo lang gezocht te hebben was hier onze levende beloning!

Hebbes!! De enige echte speerwaterjuffer, een mannetje!
Penseelkever
Geringelde smalboktor
Bont dikkopje, een mooi vers exemplaar
Hommelreus (zweefvlieg)

Na de speerwaterjuffer zijn we met zijn zessen in de VW polo van de ouwe sok gekropen, en naar de zoddebeek, een paar kilometer verderop gereden. We hoopten daar een beekoeverlibel te vinden, maar het was nog wat vroeg. Na een stukje lopen storte er een oranjeachtige libel uit de lucht, en ja hoor, hebbes! Dit kon er kennelijk ook nog wel bij, want het bleek de eerste van het jaar in Overijssel te zijn.

Beekoeverlibel, verse man
Beekoeverlibel, verse man
Overvliegende rode wouw

Op de terugweg naar het Haaksbergerveen stopten we nog even bij de Buurserbeek waar we de metaalglans en de beekrombo hadden gezien. De metaalglans zagen we niet meer. Wel trapte iemand een rombout op. Dit bleek alleen geen beekrombo maar een plasrombo! Best apart, maar dat maakte de dag niet minder mooi! Ook zagen we daar nog een tangpantserjuffer, wat toch ook vrij bizar is langs een beek.

Tangpantserjuffer, vrouw
Blauwe breedscheenjuffer
Blauwe breedscheenjuffer
Weidebeekjuffer, man
Het toetje: een mannetje plasrombout!
Plasrombout, man

Intussen was het al half zes en we moesten nog naar huis. Uiteindelijk ben ik 13,5 uur onderweg geweest deze dag. Maar het was het heel erg waard, want wat een fantastische scoordag!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s