Na een soms wat tegenvallende zomer hebben we begin september nog wat hitte over ons heen gekregen. Gelukkig zijn de nachten alweer een stuk langer dan in de zomer en koelt het dan goed af. Dat maakt het makkelijker vol te houden. Toch is het begin van de nacht, zo rond een uur of negen tot tien nog best warm. Dat is het perfecte moment om op zoek te gaan naar dieren, die na een warme dag de rust van de avond opzoeken. Het verhaal van twee mooie nazomernachten.

Eind augustus ontdekte ik vlakbij station Ede-Wageningen een paar boomkrekels. Deze zuidelijke soort verspreid zich in Nederland langzaam maar zeker via de grote rivieren en dit waren dan de eerste van Ede. Best een stuk bij de Rijn vandaan. In september ben ik terug geweest om ook nog even een paar foto’s te maken. Dankzij het geluid kon ik er snel eentje vinden, al zat hij verscholen onder een blaadje. Ik kon hem mooi op de foto krijgen, inclusief een echt stadseffect door het rode licht van een achterlicht als achtergrond te gebruiken. Een vreemd, onnatuurlijk effect, maar wel mooi!

Het was niet het enige ideetje dat ik had voor deze tijd. Een warme zomeravond kan namelijk ook leuke dingen opleveren op de heide, en laat ik tegenwoordig vlakbij de Edese Heide en Planken Wambuis wonen. in het laatste licht zag ik een wild zwijn lopen over de heide en een nachtzwaluw vloog rakelings over mijn hoofd. Ver op de achtergrond hoorde ik de eerste edelherten burlen. De bronsttijd is begonnen!

Op de fietspaden was kleiner spul te bewonderen. Een soort waarvan ik dacht dat hij niet veel in de omgeving zat, maar na deze fietstocht weet ik wel beter. Eens in de zoveel tijd kwam ik een rugstreeppad tegen. Een wat onopvallend levende pad, grotendeels alleen ’s nachts actief. Ze waren massaal op pad. Een beetje foerageren en genieten van het nog warme beton op het fietspad.

Behalve een rugstreep hebben deze padjes nog iets moois: de ogen. De iris is fel geelgroen gekleurd, met allerlei zwarte details. Het heeft wel wat van een luchtfoto van het IJslandse landschap. Zo mooi!

Toen ik bijna de heide affietste zag ik een wel heel grote rugstreeppad op het fietspad zitten. Toen hij opvloog zag ik dat het een nachtzwaluw was die zat te chillen op het fietspad. Het felle licht van mijn fietslamp liet hem schrikken. Maar ik kon hem mooi zien.

Wat een fijne nazomernacht!

3 reacties op “Leven in de nazomernacht”

  1. picpholio Avatar

    Meer dan leuke verrassingen op deze najaarse avonden, bedankt om je ontdekkingen te delen Jan.

    Geliked door 1 persoon

  2. Liesbeth ten hallers-van hees Avatar
    Liesbeth ten hallers-van hees

    wat een mooie ontdekkingen, die nachtzwaluw vooral, die ik in de Dordogne jaren vaak ging beluisteren, (2005-2020), compliment voor de rugstreepfoto’s, Liesbeth

    Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie

Over de auteur

Jan-Freerk Kloen Avatar