Wat doe je als je heel veel zin hebt om eindelijk eens af te rekenen met de laatste libel die je nog nooit op de foto gekregen hebt (wel gezien, maar steeds op- en wegvliegend of alleen larvenhuidjes) maar op de ochtend dat je wilt gaan zoeken regent het pijpenstelen? Precies, je gaat toch.
De rivierrombout is een soort die niet eens heel zeldzaam meer is in Nederland. Een specialist van grote rivieren met zandstrandjes. En die hebben we wel. Een probleempje is wel dat ze na het uitsluipen bij de rivier weg gaan en dat ze dan nog zelden gezien worden. Ook parende en eileggende rombouten worden niet heel vaak gezien. Je moet er dus eigenlijk bij zijn als de larve de rivier uit kruipt om libel te worden, en hem op heterdaad betrappen. Dat uitsluipen gaat bij rombouten ook nog eens relatief snel…
Na een buiige zaterdagochtend ben ik in Deventer langs de IJssel gaan zoeken. Het water stond een halve meter hoger dan de dag ervoor, dus oude larvenhuidjes waren weggespoeld. Die zou ik niet meer vinden. En een regenachtige ochtend is nou niet bepaald het beste moment om uit te sluipen. Toch vond ik binnen vijf minuten al een larvenhuidje. Pas nadat ik het larvenhuidje goed bekeken had, zag ik tot mijn stomme verbazing dat de libel die erbij hoorde een kleine 20 cm ervandaan in het gras op mij zat te wachten. Die had ik eerst niet eens gezien. Ze was al aardig op kleur en de vleugels waren opgepompt. Maar het regende wel weer.
Ik hielp het beestje even naar een iets hogere spriet, waar ik haar makkelijker kon fotograferen. Op deze frisse en natte ochtend was ze nog niet in staat om te vliegen. Na een fotoshoot in de regen brak voorzichtig even het zonnetje door. De rivierrombout droogde iets op, en nog een paar foto’s later vloog ze een klein stukje om verderop in de ruigte weer neer te ploffen. Daar heb ik haar lekker gelaten.
Los van dit ene vrouwtje vond ik geen andere rivierrombouten of larvenhuidjes ervan meer. Het was er ook het weer niet voor. Maar ik was blij met deze ene. Eindelijk die laatste ook op de foto! Mijn fotocollectie van libellen in Nederland is compleet. Oké, de dwergjuffer mist uiteraard nog. Daarvan is het leefgebied te kwetsbaar om het te betreden. Volgende doel: alles nog beter op de foto krijgen. Ik heb tenslotte nog steeds een hobby nodig.
Plaats een reactie