Reisblog 23 – Zwitserland – Beekjes in de Alpen

Vanuit het al vrij warme Zwarte Woud fietsten we zo de hittegolf in. We daalden van 900 naar bijna 400 meter en kregen er een heel aantal graden bij. We rolden het hete dal van de Wutach in, op de grens met Zwitserland. Om het nieuwe land ook echt te bereiken sprongen we aan het eind van de dag de beek in en waadden door het heerlijke ijskoude water naar de overkant. We hebben het gehaald!

En we gingen door. Op 16 juni lieten we Stühlingen achter ons en gingen met de fiets ook echt Zwitserland in. Het ogenschijnlijk pittige stuk lang gelijk aan het begin, waar we een soort uitstulpsel van Zwitserland door moesten om de Rijn weer terug te vinden. Maar de heuvels vielen eigenlijk enorm mee en al rond elf uur rolden we in Schaffhausen het Rijndal binnen, waar we pauze hielden bij de enorm imposante Rijnwaterval. Wat een natuurgeweld!

Omdat het tot nu toe zo lekker ging besloten we onze etappe ondanks de hitte flink te verlengen. Zo kwamen we een dag eerder dan verwacht al bij de Bodensee aan, het grote grensmeer tussen Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Om genoeg af te koelen sprongen we twee keer met kleren en al het water in om er met natte kleding weer even tegenaan te kunnen.

Zo deden we het ook op 17 juni, toen we eveneens een flinke etappe fietsten met nog een paar graden warmer. Met zo’n 34 graden fietsten we aan de andere kant van de Bodensee over de grens tussen Oostenrijk en Zwitserland het Rijndal weer in. De bergen doemden voor ons op, al waren ze amper te zien want het was zo heiig als wat. Het Rijndal was breed en heet. Maar met de verkoeling van eerst het meer en daarna de rivier bereikten we het kleine Alpenlandje Liechtenstein, waar we de Rijn volgden tot het Zwitserse Buchs. Buchs, het eindpunt van onze fietsvakantie. Na iets minder dan een maand fietsen langs het Rijndal en de mooie natuur erin en -omheen.

Maar met het bereiken van onze eindlocatie was de vakantie nog niet voorbij. In het Alpenstadje zouden we ons nog een paar dagen vermaken tot de terugreis naar Nederland. Met om te beginnen een rustdag. We hebben de laatste dagen flink het tempo erin gehouden, dus een dagje niks konden we wel gebruiken. Dat liep alleen een beetje in de soep toen we een plekje bij de beek zochten en toch 350 meter omhoog liepen om een brug over het dalletje te bereiken. Gelukkig was het op de schaduwrijke helling een stuk koeler dan beneden, waardoor het toch te doen was. Onderweg zagen we vooral een aantal kleine ijsvogelvlinders.

Op 19 juni zou de warmste dag worden, met een maximumtemperatuur van 38 graden. Omdat de beboste helling van gisteren zo goed beviel gingen we op zoek naar nog zo’n plek, maar dan met een iets bereikbaardere beek. De keus viel op een zijdalletje met een waterval, iets ten zuiden van Buchs. De smalle maar indrukwekkende waterval veroorzaakte een soort koele wind, waardoor het klimaat er heerlijk was. Maar het was nog vroeg op de dag en we wilden nog wat zien, dus liepen we erlangs omhoog, verder het beekdal in. De beekjes splitsten en ze werden steeds smaller. In het gebied vlogen veel keizersmantels en kleine ijsvogelvlinders, maar misschien nog wel opvallender waren de iepenpages. Die hadden we één keer in het Rijndal gezien, maar hier zaten ze best veel.

De leukste soort hoopte ik bij de kleine beekjes te vinden. En dat lukte. Boven het smalle, heldere stroompje vlogen zeker twee bronlibellen. Eentje had geen zin in de hitte en wilde vooral op takjes zitten. Toen hij even opgepest werd door een ander exemplaar kwam ik erachter dat ze een wisseltruc hadden gedaan. Opeens zat er een zuidelijke bronlibel op zijn plaats. Iets verderop langs het beekje vond ik een eileggend vrouwtje zuidelijke bronlibel.

In een plaatselijk dalletje stonden veel bloemen in de schaduw en dat trok vlinders als vliegen. Schuilend voor de hitte deden tientallen keizersmantels, iepenpages en zandoogjes zich tegoed aan de nectar, naast een warme poel met geelbuikvuurpadjes.

Toen we in de tweede helft van de middag de warmte zat waren, gingen we terug naar de verkoelende waterval. Het was echt een prachtig plekje.

Eén reactie op “Reisblog 23 – Zwitserland – Beekjes in de Alpen”

Laat een reactie achter op picpholio Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: