Dwingelderveld en Holtingerveld, 1 en 2 mei

De afgelopen dagen ben ik met mijn ouders op vakantie geweest in NIVON-natuurvriendenhuis in Darp: het Hunehuis. Vanuit daar hebben we gefietst en gewandeld in de omgeving, en een hele hoop leuke dingen gezien!

Op 30 april kwamen we ’s avonds aan, dus gingen we pas de volgende ochtend op pad. We gingen naar het Dwingelderveld, naar het oostelijke deel. Het was vrij koud, en aan insecten was er dan ook helemaal niks. Het barstte er echter wel van de vogels. De vele vennen waren een paradijs voor dodaarsjes, geoorde futen, bosruiters, groenpootruiters, zwarte ruiters, kleine plevieren, oeverzwaluwen, gele en witte kwikstaarten en kieviten.

Wilgenkatjes, zwaar onderbelicht
Kleine plevier

Het enige insect dat ik gevonden heb was een larve van een zwartkopmierenleeuw. Aan de kuiltjes in het zand kon ik zien dat ze er zaten, en toen heb ik mijn hand onder het kuiltje door gehaald en in mijn handen het zand gezeefd tot ik de dikke larve op mijn hand had liggen.

De larve van een zwartkopmierenleeuw
De kaken zijn bijna de helft van de lengte van het lijf!

De volwassen mierenleeuwen zijn libelachtige insecten, maar de larven leven onder de grond. Ze graven een kuiltje in het losse zand, waar ze zelf onder gaan zitten, onder het zand. Als er een mier over het ondiepe kuiltje loopt gaat het losse zand glijden, waarna de mier recht in de grote kaken van de mierenleeuw glijdt.

Aan het eind van de dag werden we verrast door de roep van een kraanvogel, waarna er eentje overvloog en de ander die in de bosrand stond verraadde door ernaast te landen. Het komende uur zijn ze de halve heide overgelopen, ze verplaatsten constant in dezelfde richting als wij. Een leuk toetje!

Kraanvogel
De kraanvogel in de bosrand
De kraanvogels liepen later middenin het veld, al nauwelijks meer te zien

Op 2 mei gingen we vanuit het Hunehuis lopen, maar daarvoor moesten we nog even een paar jonge bosuilen opsporen. De avond ervoor hadden we al jongen gehoord buiten de nestkast die daar hing, dus gingen we nu met de huiswacht die ook wel in vogels geïnteresseerd is op zoek. Tot onze verrassing ontdekten we als eerst een volwassen bosuil, rustig hoog in de boom, en daarna ook 3 kuikens.

De volwassen bosuil
Eén van de kuikens, hoog in de boom. Een dag later waren ze niet meer te vinden.

Daarna gingen we richting de voormalige startbaan van een oorlogsvliegveld, waar ook bijzondere planten zouden moeten staan. De meeste zeldzaamheden bloeiden nog niet, maar voor de kievitsbloemen die er tot onze verrassing wel stonden waren we eigenlijk nét te laat.

De bijna uitgebloeide kievitsbloemen

We zetten onze wandeling voort, waarna we op een stukje stuifzand belandden waar ik mijn hart kon ophalen bij de bastaardzandloopkevers die daar massaal rondrenden. Eentje werkte heel goed mee voor een serie portretjes!

De bastaardzandloopkever
Recht van voren
Moet je de kaken zien!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s