Wageningse Bovenpolder

Vandaag ben ik een groot deel van de dag in de Wageningse Bovenpolder geweest. Ik begon om 10:30 uur. Bij ons huis, aan de Noordwest-kant van Wageningen was het al bijna helder toen ik vertrok, maar aan de zuidkant van Wageningen bij de uiterwaarden was het zicht minder dan 50 meter, dichte mist dus! Dankzij die mist kon ik nu wel foto’s maken waarvoor je normaal vroeg op moet staan, zoals mistlandschappen en druppels in de spinnenwebben. De grote zilverreiger die midden in de plas stond was helaas te schuw voor een echt mooie sfeerplaat. Aan het einde van de plas, of eigenlijk een verbreding van de Nevengeul, liep een rietkraag, en terwijl ik ernaast stond kwam er het keiharde gekrijs van een waterral uit. Ik ging ernaast staan, en nu op zo’n 2,5 meter was het echt hard; luister maar.

Mist in de uiterwaarden
Mist in de uiterwaarden
Deze spin heeft mist gevangen
Deze spin heeft mist gevangen
En ik heb een mooie foto gevangen
En ik heb een mooie foto gevangen

Daarna kwam hij het riet uit, maar was er helaas zo snel weer in dat ik niet de kans kreeg hem op de foto te krijgen. Want ja, het zijn van die schuwe beestjes die zich bijna nooit laten zien, maar nu van zo’n 2,5 afstand! Ik bleef een tijdje op die plek staan, en 10 minuten later zag ik op de plek waar ik net nog de waterral zag een bruin beest lopen. Ik dacht eerst dat het een rat was, maar toen ging hij bovenop een tak zitten en kon ik duidelijk de witte bef van de wezel zien! Geen zwarte staartpunt, dus geen hermelijn. Helaas was ook deze te snel weg voor een foto, maar wat een superwaarneming! Daarna heb ik hem nog een paar keer zien rennen over de paadjes tussen de ruigte naast het riet, maar ik heb hem niet op de foto kunnen krijgen.

Toen was mijn accu leeg, en mijn reserveaccu ook. Gelukkig had ik mijn reserveaccu voor ik vertrok in de oplader gedaan, en zo ver is het niet fietsen naar mijn huis, dus ging ik even de andere accu halen.

Met nieuwe energie voor mijn camera ging ik via de plasjes van de Egelsteeg in het Binnenveld waar ik nog een fotoserie van een dodaars heb gemaakt naar de uiterwaarden terug. Nu eigenlijk niks spectaculairs, en de mist was ook weer opgetrokken, dus het was gewoon mooi helder en zonnig weer. Wel nog vier soorten dagvlinders, uitzonderlijk veel voor deze datum. De atalanta, dagpauwoog, klein koolwitje en het boomblauwtje lieten zich zien. Aan libellen waren er alleen nog bruinrode heidelibellen en een paardenbijter.

De dodaars loert naar de diepte....
De dodaars loert naar de diepte….
En daar gaat hij.....
….en daar gaat hij…..
....dit is de vangst: een klein visje
….dit is de vangst: een klein visje
Knobbelzwaan
Knobbelzwaan
Knobbelzwaan
Knobbelzwaan

Als je dat nog niet gedaan hebt, dan maak je me heel blij door nog even te stemmen op mijn foto bij de genomineerden voor WNF-Frans Lanting Photoaward. Stemmen kan via deze rechtstreekse link.

Stem op deze foto: "Dwergmuis te water"
Stem op deze foto: “Dwergmuis te water”

Eén reactie op “Wageningse Bovenpolder”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s